• Herbert Hesters

Conclusies na de UAE Tour

De eerste Worldtourronde van het nieuwe seizoen werd vorige week afgewerkt. Criticasters konden dit vooraf beschrijven als vier vlakke zandbakritten afgewisseld met een tijdrit en twee gemakkelijke aankomsten bergop. We kregen echter dagelijks spektakel, waaierritten, explosieve aanvallen en sportieve topprestaties. Exact een jaar na het eerste opduiken van het coronavirus in het peloton konden we opnieuw genieten van onze hoogstaande sport in volle glorie! We trekken enkele conclusies na deze topweek :


Sprinthiërarchie wordt bepaald door de sprintvoorbereiding


Caleb Ewan en Sam Bennett waren en zijn nog steeds de topsprinters in het peloton. De drie echte sprintritten verdeelden ze onder hun tweetjes. We kunnen niet zeggen dat ze er torenhoog bovenuit steken. Ze maken de tegenstand niet altijd belachelijk of zijn dominant in elke sprintaankomst. Nizzolo, Ackerman, Viviani en later op het seizoen Démare zijn enkele van de te duchten tegenstanders.

Wat deze week wel opnieuw opviel was het torenhoge verschil in kwaliteit van lead-out van de verschillende sprinters.

Vooral Bennett werd vakkundig naar voor gebracht en moest zelden vechten voor zijn positie. Dit stond in schril contrast met het geploeter van David Dekker, Viviani en andere Nizzolo's. Deze verspilden allemaal veel energie in de sprintvoorbereiding waardoor ze in de laatste meters duidelijk tekort kwamen. Een verschil in kwaliteit van sprinters dus, extra in de verf gezet door superieure lead-outs van vooral een sublieme Morkov en sterke Jasper de Buyst.


De ontwikkeling van Ben Zwiehoff wordt interessant om volgen



Na de overstap en het succes van Roglic vanuit het schansspringen werd het mode om op zoek te gaan naar toppers in andere disciplines die het zouden kunenn maken als wielrenner. Iedereen was op zoek naar zijn Roglic en bijvoorbeeld Pernsteiner en Padun maakten de overstap van de mountainbike naar de weg. Bij Bora kwamen Jason Osborne, vanuit het roeien, en Ben Zwiehoff uitdrukkelijk in beeld. Osborne sluit later aan bij de ploeg en toonde zijn talent op de wegfiets al door een 6de plaats in het tijdritkampioenschap van Duitsland in 2019. Hij won ook de Alpe du Zwift, een wedstrijd op rollen, voor Zwiehoff.

Waar Osborne later zijn opwachting maakt stond Zwiehoff deze week voor zijn debuut.

Het werd een uitzonderlijke start waarbij Zwiehoff zijn superwaardes in de testen kon vertalen naar de wegfiets.

Op de zwaarste beklimming, de Jebel Hafeet, eindigde Zwiehoff, in dienst van Buchmann op de 23ste plaats in het gezelschap van klimmers Majka, Haig en Pozzovivo.

Het zal interessant zijn om Zwiehoff de rest van het seizoen te volgen. Zijn tempoversnelling op de Jebel Jais, na het verdwijnen van de helpers van Ineos-Grenaders, was wat onhandig en minder goed gedoseerd. Bovendien luidde deze bruuske overname het afhaken van kopman Buchmann in. Ook in de tijdrit mochten we misschien wat meer verwachten van Wattmonster Zwiehoff. Met wat extra ervaring en volume zal Zwiehoff echter een topknecht zijn voor Buchmann in de Giro en op korte termijn in de zwaardere klassiekers en rittenkoersen zijn eigen kans kunnen gaan.


Adam Yates is top-3 in rondjes van 1 week


We konden ons deze week ook opnieuw verheugen op een topprestatie van Adam Yates. Zijn overstap naar Ineos-Grenadiers geeft hem blijkbaar vleugels en vanaf het begin van het seizoen werden duidelijke doelen vooropgesteld. Rondjes van een week in het voorjaar zullen worden afgewisseld met de ardennenklassiekers. Later op het seizoen wordt de Vuelta een doel.

In het Midden-Oosten toonde Yates opnieuw dat hij superieur is in kortere rittenkoersen met gebalde, explosieve ritten en weinig tijdritkilometers.

Beklimmingen als de Jebel Hafeet zijn spek naar zijn bek en enkel een gemotiveerde en sterke Pogacar kon nipt het wiel houden van Adam. De korte tijdrit speelde in het nadeel van Yates. Hij reed een degelijke tijdrit, maar verloor heel wat tijd tegenover alleskunner Pogacar. In het waaiergeweld was Yates echter steeds bij de zaak waardoor zijn motivatie extra in de verf werd gezet. Als hij niet teveel last heeft van zijn valpartij in de laatste rit wordt Yates één van de te kloppen mannen in de Tirreno, Catalunya of het Baskenland. Nadien hoopt hij te bewijzen dat de Yatesbroers ook in de derde week van een grote ronde hun vorm kunnen vasthouden.


Een gemotiveerde Pogacar wordt moeilijk te verslaan


Het was duidelijk dat Pogacar een doel gemaakt had van deze week. Hij was de kopman in een belangrijke wedstrijd voor de hoofdpsonsor van de ploeg. Pogacar toonde zich onklopbaar en was top in zowel de aankomsten bergop als in de tijdrit. Vooral de sterkte van de tijdrit moet de concurrentie zorgen baren. Ze zien nu dat er weinig domeinen zijn waarop tijd genomen kan worden op het toptalent.

Mogelijke achilleshiel wordt de ondersteuning bergop.

Meesterhelpers Majka en Formolo toonden hun beperkingen in de lange beklimmingen. Als Pogacar in die situaties zelf niet het initiatief neemt, kunnen concurrerende ploegen een overwicht eventueel uitbuiten. Het valt echter te vrezen dat een Pogacar in deze vorm de wedstrijd zelf in een beslissende plooi zal kunnen leggen.


Motivatie en fysieke paraatheid zorgen voor een mooie week voor David Dekker


Dekker werd vooraf aangekondigd als mogelijke verrassing. Het was duidelijk dat de motivatie aanwezig was en de vorm in stijgende lijn ging. Al in de eerste rit kon hij dankzij deze elementen uitblinken in de waaierrit en werd hij tweede na een beresterke van der Poel. In de sprints nadien moest hij vaak zelf zijn weg zoeken. Deels met wat geluk, maar met veel grinta en overtuiging wist hij zich te handaven en naar mooie ereplaatsen te sprinten.

Deze week toont ook dat hij meer ondersteuning nodig heeft om in de echt vlakke sprints te concurreren met de wereldtop.

Toch was het een schitterend debuut, boven verwachting, voor de jongeling en hopen we in de volgende wedstrijden meer van hetzelfde te zien!







0 reacties
  • Facebookpagina
  • Instagram

nieuwsbrief