• Herbert Hesters

Het gewicht van de Tour…

Hoe in crisistijden het belang van de Tour wordt onderstreept.





Dat de tour de France een levensbelangrijke wedstrijd is voor het wielrennen an sich is de laatste weken nog eens duidelijk geworden. Doorheen de vele onzekerheden in deze crisistijd was 1 ding duidelijk: het is essentieel dat de Tour doorgaat. Er kunnen bladzijdes gevuld worden om te beschrijven hoe spijtig het is dat de traditionele kalender niet doorgaat, koersen hun charme verliezen en wedstrijden naar het tweede plan verhuizen of zelfs overlappen. Toch lijkt er geen gunstiger scenario dan het programma dat nu op tafel ligt.

Managers van verschillende topploegen hebben al vele malen herhaald dat de Tour hun levensader is.

Als fans en liefhebbers hebben we ons hier even aan aan te passen om het wielrennen in zijn huidige vorm te redden en op korte termijn een normaal volgend seizoen mogelijk te maken. Het is op zich ongepast dat de ronde van Guangxi bruusk wordt onderbroken door de Ronde van Vlaanderen (...) en dat een Ronde van Italië wordt doorzeefd door de belangrijkste klassiekers. Even slikken dus …


De belangrijkheid van de Tour begint zich de laatste decennia meer en meer te manifesteren en zeker nu, in crisistijden, wordt dit duidelijk door volgende drie barometers:


1/ zenuwachtigheid bij de selecties + mentale spelletjes

Het selectienieuws voor de Tour begint al heel snel door te sijpelen. Vaak worden in deze fase uitspraken gedaan door renners om het kopmanschap af te dwingen en de hiërarchie in de ploeg te bepalen. Egan Bernal was er bijvoorbeeld als de kippen bij om een eerste schot te lossen voor de boeg van zijn belangrijkste Britse teamgenoten. “De eerste week zal bepalen voor wie er gereden wordt” en “ik zal me niet zomaar opofferen voor Froome en Thomas”. Een stress die Bernal zich had kunnen besparen door niet voor Ineos te kiezen. In het huidige wielrennen zijn er echter maar weinig ploegen die een renner aan de zege kunnen helpen in de Tour en Ineos is daar ontegensprekelijk één van. Een noodzakelijk kwaad dus in zijn carrière. Hopelijk beïnvloedt deze mentale strijd zijn prestaties niet zoals we merkten bij Quintana vorig jaar. Ondertussen voelt Froome al wat nattigheid en onderzoekt hij openlijk de mogelijkheid om via een tussentijdse transfer, zeldzaam in het wielrennen, bij een andere ploeg het kopmanschap volledig op te eisen. Dit nieuws wordt later dan opnieuw gretig ontkend door de betrokkenen.

Het zijn voorbeelden van mentale spelletjes die schade toebrengen aan het functioneren van de ploeg en binnen een team niet wenselijk zijn.

2/ De beperkte aanwezigheid van tussentijdse doelen

Als wielerliefhebber is het vanuit sportief oogpunt een spijtige zaak dat andere, vaak meer spectaculaire en onvoorspelbare, grote wedstrijden zoals de Giro of de Vuelta door bijvoorbeeld de Ineos-kopmannen zo goed als volledig worden genegeerd. Je zou zelfs bijna denken dat het not done is om naast de Ronde van Frankrijk ook een “minderwaardige” grote ronde op je palmares te hebben. Het is spijtig om te zien dat Geraint Thomas zich niet mag, kan of wil volledig geven om na een heel degelijke winter voor de eindwinst te gaan in bijvoorbeeld de ronde van Algarve of andere rondjes van 1 week. Alles staat in het teken van de Tour bij de toppers. Een spijtige evolutie die al langer bezig is dan de laatste jaren. Zelfs een renner die heel het jaar door aantrekkelijk is om te volgen, Primoz Roglic, lijkt stilaan te beseffen dat hij in het voorjaar meer gas moet terugnemen om te kunnen concurreren met de Ineos-kopmannen. Zijn programma zal volgende jaren ongetwijfeld schraler ogen dan we van hem gewend zijn.

3/ Kwalitatief maximale selecties in de Tour

De commerciële belangen van de ploeg wegen zwaar door en de Tour, die zorgt voor 60% van de reclame-inkomsten van de ploegen, moet absoluut op volle kracht worden gereden. In een gebroken jaar als dit is dit extra zichtbaar: zowat alle toppers zullen aan de start staan van de tour, klassementsrijders om een zo hoog mogelijk klassement te halen en klassieke renners om de klassiekers voor te bereiden die tijdens de Giro worden verreden. Andere mogelijke doelen worden geminimaliseerd en veel van deze toppers blijven achteraf ook met lege handen achter. De sterkte van de betere teams, Team Ineos en Team Lotto NL Jumbo, is immers indrukwekkend en dat doet de voorspelbaarheid van de Tour geen goed. Het is geen gewaagde uitspraak om te zeggen dat het voor ruim 95% zeker dat de winnaar van de Tour uit één van beide machtsblokken zal komen.


Bronnen:

- Sporza.be

- Cyclingnews.com

  • Facebookpagina
  • Instagram
  • Twitter

nieuwsbrief