• Jan Wolput

Is de Primavera nog weggelegd voor een zuivere spurter?


Van2016, toen Démare won, is het al geleden dat we nog een zuivere sprinter op de hoogste trede hebben zien staan na afloop van Milaan-Sanremo. Kwiatkwoski en Alaphilippe wonnen de sprint van een kopgroep, Van Aert klopte Alaphilippe in een rechtstreeks duel en in 2018 verraste Nibali de sprinters met een late uitval. Zelfs vorig seizoen, toen door toedoen van Corona een hele reeks Capi ontbraken, moesten de sprinters passen toen de koers op de Poggio openbrak. In de aanloop naar de Poggio hield Wout Van Aert zich schuil achteraan de groep, maar door een handigheidje draaide hij toch vooraan de Poggio op. Op de klim ontbond Alaphilippe zijn duivels en Wout Van Aert was de enige die kon reageren. Ook de Kempenaar had het zwaar en met de top in zicht moest hij een gaatje laten op de Fransman. In de afdaling reed de winnaar van de Strade Bianche het gaatje dicht en met zijn tweetjes stoomden ze door richting de Via Roma. In de laatste kilometer weigerde de titelverdediger om over te nemen. Van Aert reed dapper door en hij ging de sprint vanaf de kop aan. Alaphilippe kwam nog wel even langszij maar moest toch toezien hoe Van Aert zijn eerste monument won. Vlak na hen won Matthews de sprint voor het laatste podiumplekje.



De Capi zijn terug, nog meer kansen om de sprinters af te matten.


Even dreigde Corona weer roet in het eten te gooien, maar dit jaar krijgt het peloton de Capi wel allemaal voorgeschoteld en krijgen we na wat ellebogenwerk opnieuw de aankomst op de Via Roma. Met de Capo Mele, Capo Cervo, Capo Berta, Cipressa en Poggio krijgen de renners in de laatste 50 kilometer wel wat hoogtemeters te verwerken. De klimmetjes zijn niet ontzettend steil, maar na een tocht van 300 kilometer gaan deze wel in de kleren kruipen. Met de attractieve koersen die we dit seizoen al zagen, is de kans op een groepsprint niet zo heel groot. Er wordt ook een strakke noordenwind verwacht. Aangezien de renners in zuidelijke tot zelfs zuidwestelijke richting rijden, leent zich dat tot een snelle wedstrijd.

Misschien worden er in sommige ploegen wel plannetjes gesmeed om in de finale waaiers te creëren.

Deceuninck-Quick Step treedt opnieuw met een ijzersterk blok aan. Julian Alaphilippe zal misschien wel met kleine vraagtekens aan de start verschijnen nadat hij op de Via Santa Caterina op een verschroeiende versnelling van Mathieu van der Poel is gebotst. We leerden daar dat de wereldkampioen te pakken is op zijn terrein. En als hij niet van Wout en Mathieu afgeraakt zal hij ook beseffen dat hij in de sprint niet de grote favoriet is tegen die twee. Het Belgische team heeft gelukkig meerdere troeven achter de hand. Met Sam Bennett hebben ze de snelste man van het prille seizoensbegin in hun rangen. De Ier kon bij zijn vorige

vier passages in San Remo echter nooit overtuigen. Het is dus nu ook zeer de vraag of hij met de voorwacht over de Poggio geraakt. Zelfs voor de sprint is er een alternatief, want met Davide Ballerini hebben ze nog een snelle man aan boord. En dan nog eentje die een klim over kan en die dit jaar al driemaal wist te winnen. Met Lampaert, Stybar en Asgreen beschikken ze over genoeg mannen die hen kunnen bijstaan, en die misschien vanuit tactische overweging zelf de koers kunnen openbreken.


De Strade Bianche heeft ons geleerd dat ook Mathieu van der Poel over een sterke ploeg beschikt. Met Vakoc en Vermeersch posteerde Alpecin-Fenix nog twee renners in de top-15. Zij zijn dus zeker in staat om hun kopman af te zetten waar hij dat wil. Of dit de Poggio zal zijn is nog maar de vraag, want de Nederlandse kampioen koerst vaak op het buikgevoel en durft de koers ook veel vroeger open te breken.


Wout Van Aert was opvallend vriendelijk voor zijn ploegmaats na afloop van de Tirreno-Adratico. Toch stond hij er in mijn ogen te vaak alleen voor. Vooral in de zwaardere weekendetappes zat hij (te) snel geïsoleerd. Dat moet zaterdag veel beter gaan of het wordt een lastige wedstrijd voor Wout. Van Aert heeft wel het voordeel dat hij in verschillende scenario’s de winst kan pakken. Aanvallen is voor hem dus geen must.


Ploegen wedden op twee paarden


De meeste ploegen wapenen zich voor de Poggio, het vaste kantelpunt in Milaan-San Remo. Rijdt er een groepje (of solist) weg uit het peloton of stevenen we af op een massasprint? Elke ploeg wil voorbereid zijn op de mogelijke scenario’s. AG2R Citroën Team rekent op Van Avermaet en Naesen om mee te schuiven met ontsnappingen terwijl Vendrame zich op de sprint concentreert. Astana beschikt met Aranburu en Felline over twee sterke mannen die tijdens de Tirreno bewezen hebben in vorm te zijn. Beiden hopen allicht op een lastigere wedstrijd, want in een sprint met een kleine groep hebben ze elk hun kans. Bij Bahrain-

Victorious hebben ze misschien wel de snelste daler van het peloton in hun rangen. Matej Mohoric houdt van deze koers en we zullen hem in de gaten moeten houden. Wordt het een sprint, dan is Sonny Colbrelli de vooruitgeschoven pion. Bij Bora-Hansgrohe zitten de sprinters met muizenissen. Peter Sagan kreeg af te rekenen met het Coronavirus en zijn vorm lijkt niet voldoende te zijn om een rol van betekenis te spelen. Pascal Ackermann is een debutant en kon dit jaar nog geen enkele sprint winnen. Dan durft het vertrouwen al wel eens zakken bij een sprinter. Dit opent dan weer perspectieven voor Maximilian Schachmann. De Duitser profiteerde van de valpartijen van Roglic om Parijs-Nice op zak te steken. Met het zelfvertrouwen zal het dus wel goed zitten en de Poggio past bij zijn mogelijkheden. Bovendien is deze 27-jarige knaap niet kansloos in een sprint van een klein groepje.

Cofidis heeft met Viviani en Laporte twee snelle mannen aan de start. Vooral die laatste heeft de goede vorm te pakken en hij is één van de best klimmende sprinters. EF Education zakt met gezonde ambitie af naar startplaats Milaan. Magnus Cort eindigde in deze klassieker al driemaal bij de beste 15. Afgelopen zondag won hij nog de lastige slotetappe in Parijs-Nice. Zijn ploegmaat Bissegger won in diezelfde ronde de individuele tijdrit, en de jonge Zwitser kan zich ook plaatsen in een massasprint. Met Alberto Bettiol beschikken ze ook nog over een ex-winnaar van de Ronde van Vlaanderen. Met een zesde plaats in de

afsluitende tijdrit van de Tirreno-Adriatico bewees ook hij klaar te zijn voor de langste der klassiekers.

Wat kan oud-winnaar Arnaud Démare? Daar waar hij vorig seizoen van overwinning naar overwinning reed , is hij dit seizoen meer de twijfelende sprinter geworden. Opent hij zijn rekening (tegen de verwachting in) meteen met een vette vis? Met Kevin Geniets en Rudy Molard houdt Groupama-FDJ mannen achter de hand die voor eigen succes kunnen gaan wanneer het met de kopman misloopt. INEOS brengt tegen de verwachting in Tom Pidcock aan de start. Het oorspronkelijke plan was om de jonge Brit met mondjesmaat te laten

proeven van het klassieke werk, maar zijn sterke optredens tijdens het openingsweekend en de Strade Bianche smaken naar meer. Wees dus niet verrast als je hem zaterdag ziet meeschuiven met de van der Poels en Van Aerts van deze wereld. Met ex-winnaar Michal Kwiatkowski beschikt hij over een geweldige gids. Het is koffiedik kijken wat de Pool zelf vermag. Hij begon het seizoen veelbelovend met een tweede plaats in de eindstand van de Ster van Bessèges, maar na een zware smak en opgave tijdens de Trofeo Laigueglia gaf hij er ook vroegtijdig de brui aan in de Strade Bianche. Hopelijk heeft hij tijdens de Tirreno het goede gevoel terug gevonden. Als hij daarin geslaagd is, is hij meteen ook een gevaarlijke outsider.

Israel Start-Up Nation komt met een leuke selectie aan de start. Niet meteen met de grote favorieten, maar ze gaan waarschijnlijk wel met meerdere pionnen in de finale geraken. Zo won Mads Wurtz Schmidt de voorlaatste etappe in de Tirreno, terwijl Alessandro De Marchi zich daar toonde in de helse zondagetappe. Hij eindigde mooi achtste. Hugo Hofstetter spurtte dan weer naar twee top-10 noteringen. Krists Neilands hield zich goed staande tussen de klimmers in Parijs-Nice en toonde zich in een vorige editie al eens met een aanval

op de Poggio. Bij Lotto-Soudal is het afwachten in welke conditie Caleb Ewan aan de start verschijnt. Hij

gaf ziek op tijdens de derde etappe van de Tirreno en miste zo misschien wel belangrijke wedstrijdkilometers. Hij was het seizoen nochtans goed begonnen met een overwinning in de UAE-tour. Tim Wellens kan wel tevreden terugblikken op zijn koersweek in Italië. Hij sloot de Tirreno af met een zevende plaats in de eindstand. De twee andere speerpunten, Degenkolb en Gilbert, trokken naar Frankrijk om Parijs-Nice te betwisten. Ze kwamen beiden vaak in beeld en hebben dus hard gewerkt om hier te schitteren. Degenkolb wist La Primavera al eens te winnen (2015), maar na een zware crash op training in het voorjaar van 2016 heeft hij dat niveau jammer genoeg niet meer kunnen bereiken. Voor Philippe Gilbert is Milaan-San Remo de natte droom. De andere vier monumenten wist hij al te winnen en hij zou maar wat graag ook die vijfde op zijn palmares zetten. De Waal is een te grote kampioen om te zeggen dat het onmogelijk is, maar de eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat het verdomd moeilijk wordt.

Met Garcia Cortina beschikt Movistar over een snelle man en ook Gonzalo Serrano liet zich dit jaar al in positieve zin opmerken. Bij Arkéa Samsic is Nacer Bouhanni de absolute kopman. De rappe Fransman reed bij zijn eerste drie beurten naar een top-8 notering, maar bij zijn laatste twee passages was de Poggio het breekpunt. Kan hij dit jaar zijn wagonnetje wel aanpikken?

Met Michael Matthews beschikt Team BikeExchange over een man die al tweemaal een podiumplaats behaalde. Hij is misschien wel de sprinter die de Poggio het beste verteert .Valt alles deze editie wel op zijn plaats? Met Robert Stannard en Luca Mezgec in het team is hij alvast goed omringd. Bij Team DSM geen echte sprinter aan boord dus mogen Kragh Andersen en Romain Bardet zich uitleven op de Capi. Team Qhubeka heeft met Europees en Italiaans kampioen Nizzolo wel een snelle man binnen de selectie, maar echt overtuigen kon hij dit seizoen nog niet dus zullen Simon Clarke en Michael Gogl ook hun kans mogen gaan.

Het zijn geen echte winnaarstypes maar en dichte notering zit er voor beide heren wel in. Bij Trek-Segafredo is bij afwezigheid van Mads Pedersen onze landgenoot Jasper Stuyven de man voor de sprint. Quinn Simmons en Toms Skuijns zullen er bij willen zijn als de koers open breekt en wat voert oud-winnaar Vincenzo Nibali in zijn schild? In 2018 wist hij het peloton al eens te verrassen, kan hij dit kunststukje nog eens herhalen? Tot slot hebben we nog UAE-Team Emirates. Als we deze selectie bekijken lijkt het ons dat communicatie een

sleutelrol zal spelen binnen dit team. Want met Kristoff, Trentin en Gaviria beschikken ze over drie renners die hun kans kunnen wagen in de sprint. Wie van hen slaagt er in om tijdens de koers het kopmanschap af te dwingen? En welke rol krijgt Formolo? Mag de ex-kampioen van Italië zijn kans gaan op de Poggio of moet hij vol aan de bak voor de sprinters?


Onze sterren voor Milaan-San Remo

*****

van der Poel

****

Van Aert, Alaphilippe

***

Matthews, Ballerini, Pidcock

**

Laporte, Kristoff, Schachmann

*

Bennett, Ewan, Kwiatkowski, Mohoric, Aranburu, Cort

0 reacties
  • Facebookpagina
  • Instagram

nieuwsbrief