• Herbert Hesters

Is toekomstig Riis-effect bij NTT geloofwaardig?

Bjarne Riis werd begin dit jaar aangesteld als manager van NTT. De oud-winnaar van de Tour en openlijk dopingzondaar blijft zo in het peloton circuleren. De meningen hierover zijn verdeeld en gepolariseerd. Heeft zijn nieuw project kans op slagen of blijft de schaduw van het verleden hangen?


Sommige wielermomenten blijven voor eeuwig op het netvlies gebrand. Ik denk spontaan aan Frank Vandenbroucke die in 1999 in Luik-Bastenaken-Luik een duel met Bartoli overtuigend in zijn voordeel beslecht. De millimetersprint van Eddy Planckaert met Steve Bauer in 1990 die beslist over winst en verlies in Parijs-Roubaix. De monsterontsnapping van meer dan 200 km van Chiapucci naar Sestrières in de Tour van 1992, ... Het zijn momenten die voor veel lezers waarschijnlijk zelfs onbekend zijn, maar die mij bijblijven door de intense spanning, bijhorend drama of door de omvang van het exploot. Iedereen verzamelt voor zichzelf onbewust een hoop unieke momenten. De onmenselijke overmacht van Riis in de rit van de Tour 1996 naar de top van Hautacam was er ongetwijfeld ook één. Als illustratie enkele beelden bij deze krachttoer:


In het begin van de video vindt u kort de beschrijving van producten waar Bjarne Riis zich in die tijd aan vergreep: EPO, amfetamines, groeihormoon, steroïden, morfine, LSD, crack, heroïne,... Het is duidelijk dat we toen in een andere tijd leefden. De top 10 van die Tour laat ook weinig aan de verbeelding over. Notoire dopingzondaars Virenque, Dufaux, Ullrich, Leblanc, Lüttenberger worden op hun terrein simpelweg gedegradeerd door een bonkige Deen.


Achteraf bleek het een donkere periode van de wielersport te zijn waarbij georganiseerd dopinggebruik de regel was en eerlijke sporters geen kans maakten.

De meeste renners van toen hebben ook geen functies meer bij wielerploegen en zijn stilletjes in de anonimiteit verdwenen.

Vinokourov en Riis zijn twee uitzonderingen. Vinokourov is algemeen manager bij Astana en Riis werd begin dit jaar aangesteld bij NTT als nieuwe teammanager.


De "vergeetput" Dimension Data


NTT, het vroegere Team Dimension Data, heeft enkele verstandige beslissingen en transfers gedaan na vorig seizoen. Het blonk vooral uit in het kopen van (te) oude en dure toppers die net hun beste prestaties hadden geleverd. Kreuziger en Gasparotto waren eind 2018 nog twee recente voorbeelden van deze "tactiek".

Boasson Hagen deemsterde weg bij de ploeg en toonde nooit meer de flitsen van zijn superklasse.

Meintjes en O'Connor leken beloftevolle klassementsrijders te worden, maar stagneerden compleet.

Cavendish toonde in deze kleuren zelfs geen glimp van zijn vroegere kwaliteiten.

De vergeetput was één van de terechte bijnamen voor het team de voorbije jaren.


Licht aan het einde van de tunnel


Er lijkt een kentering te zijn gekomen sinds begin dit seizoen.

Valgren Andersen reed een rampseizoen in zijn debuutjaar voor de ploeg, maar toonde in de voorbereiding bemoedigende signalen en leek klaar te zijn voor een nieuwe hoofdrol in de klassiekers.

Nizzolo won al in de Tour Down Under en is op weg naar eerherstel na enkele mindere jaren. Voor Milaan-Sanremo mag hij zelfs tot de schaduwfavorieten worden gerekend.

Ook Victor Campenaerts en O'connor toonden zich in een bemoedigend seizoensbegin.

Daarnaast leek de transferpolitiek ook eindelijk gericht op langere termijn en op het aantrekken en begeleiden van jonge talenten.

Battistella en Stokbro zijn respectievelijk wereldkampioen U23 en winnaar van de Ronde van Vlaanderen voor beloften. Zij kunnen aan de basis liggen van een ploeg waar jeugdig talent de kans krijgt om zich te ontwikkelen op het niveau van de World Tour.


Riis als strateeg


Bjarne Riis is een ideale begeleider voor een dergelijke ploeg.

Hij is niet alleen een uitstekend motivator, maar ook een groot strateeg en bovenal een people manager.

Het is duidelijk op sociale media dat de manier waarop er met mekaar wordt omgegaan, zorgt voor een ongedwongen en familiale sfeer. De renners voelen zich thuis bij de ploeg en vormen voor het eerst sinds lang ook weer een groep, binnen en buiten de koers. Dat is de verdienste van Riis en tevens één van zijn grootste kwaliteiten.


Conclusie


NTT gaat zeker een mooiere periode tegemoet op sportief gebied. Enkele vergeten renners komen terug aan de oppervlakte. Ook de transferpolitiek, met focus op jonge talenten, is bemoedigend. De factor Riis mag en zal ook niet onderschat worden als tactisch brein en als lijm binnen de ploeg.

Riis is echter nog steeds een symbool van hoe het in de jaren '90 ontspoorde met het dopinggebruik binnen het professionele wielrennen. In zijn jobs als ploegleider nadien bij CSC, Saxo Bank en Tinkoff werd hij er ook van beschuldigd op de hoogte te zijn van dopinggebruik van verschillende van zijn renners. Dit is hem nog kwalijker te nemen en neemt zijn geloofwaardigheid grotendeels weg.

Het project van Dimension Data, dat bedoeld was om Afrika op de fiets te krijgen, lijkt zo definitief verdreven naar de achtergrond. In de plaats komt een project onder leiding van Riis, die zijn tweede kans al verkeken heeft. Elke goede bedoeling of positieve evolutie zal terecht overschaduwd worden. Het aanwerven van Riis wordt zo een nieuwe twijfelachtige zet in het al hobbelige parcours van de ploeg.

  • Facebookpagina
  • Instagram
  • Twitter

nieuwsbrief