• Herbert Hesters

Sagan, Bardet, Van der Poel: zoektocht naar goesting…

Waarom het uitstellen van een volledige focus op de weg Matthieu Van der Poel niet noodzakelijk minder succesvol zal maken als wegrenner.


Mathieu Van der Poel gaat ook na de spelen van Tokyo door met mountainbiken! In principe zeker tot 2024, de volgende Olympische afspraak. Voer voor discussie! Waar de criticaster dit als een gemiste kans ziet om zijn talent op de weg voor minstens 10 jaar ten volle te ontplooien wordt dit door anderen met goedkeuring onthaald.

Van der Poel heeft altijd gekozen voor de weg naar het meeste plezier. Zo werd hem ontelbare keren de vraag gesteld wanneer hij eindelijk het veldrijden achter zich zou laten. Zo zou hij zijn vrijgekomen energie in de uitbouw van een indrukwekkend wegpalmares kunnen investeren. Ondertussen is de wielrenner Van der Poel wereldwijd wel geroemd om zijn veelzijdigheid en is hij ook op deze manier zijn naam in de geschiedenisboeken aan het schrijven. Wereld- en nationaal kampioen in verschillende disciplines en bovendien nooit verveeld op de fiets!

We kunnen, als fan, het spijtig vinden dat hij niet alles investeert in de meest mondiale tak van de wielersport. Paradoxaal genoeg lijkt deze aanpak ons echter de grootste garantie op een indrukwekkend wegpalmares als we na zijn carrière de balans opmaken.

De keuze om verschillende disciplines langer te combineren kan er voor zorgen dat hij zijn sportieve loopbaan aanzienlijk verlengt. Bovendien is het zeker niet uit te sluiten en te verwachten dat hij op korte termijn al enkele grote klassiekers op zijn naam kan schrijven, nog voor 2024.


De tegenpolen van Van der Poel


Er zijn in het huidige peloton voorbeelden legio van renners die zich wel laten leiden door publieke druk, sponsorbelangen en andere externe factoren. Toen Romain Bardet zich in 2014 voor het eerst echt profileerde als klassementstopper, door 6de te eindigen in de ronde van Frankrijk, werd hij onmiddellijk gebombardeerd tot nationale hoop. De jaren nadien werd hij beïnvloed door de media en publieke opinie en werd zijn programma grotendeels bepaald door de ploeg en hieraan verbonden sponsorbelangen. Het gevolg was dat hij zich vele jaren moest richten op de Ronde van Frankrijk waar hij nooit de ploeg of de tijdrijderskwaliteiten voor had om realistisch gezien mee te doen voor winst.

Bardet verloor in deze jaren zijn punch en wielerplezier en focuste op doelen, die hem sympathie opleverden, maar hem wegduwden van wedstrijden die beter pasten bij zijn intrinsieke kwaliteiten : 1-weekrondjes zonder tijdrit (die minder gecontroleerd worden door de grote ploegen en aanvallend rijden bevoordelen) en heuvelklassiekers of zwaardere eendagswedstrijden.

De enkele bemoedigende resultaten die Bardet doorheen de jaren toch haalde zijn slechts kruimels van de koek die zijn deel had kunnen zijn als hij iets meer de instelling van Van der Poel in zich had gehad.

Ondertussen speurt Bardet naar een alternatief programma die hem opnieuw de liefde voor de fiets moet schenken, maar die hem waarschijnlijk verder wegvoert van de passie. De Ronde van Frankrijk zal immers opnieuw het hoofddoel zijn dit jaar met voordien eventuele passages langs de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix (…). Opnieuw een gemiste kans om een beter passend programma te rijden met bijvoorbeeld de Strade, Dauphiné, Giro en de Ronde van Lombardije als belangrijkste doelen.

Ook Sagan zit in een dergelijke spiraal van demotivatie en de zoektocht naar nieuwe vreugde op de fiets. Als begenadigd veldrijder en mountainbiker bij de jeugd koos hij echter onmiddellijk voor een carrière op de weg. Hier behaalde hij vele successen, maar is het ook duidelijk dat hij al enkele jaren genoeg heeft van circus rondom de wedstrijden en de hoge verwachtingen. De speelsheid van het veldrijden en het mountainbiken had hem mentale lucht gegeven. Nu is de dalende trend bij Sagan al even ingezet. Zonder goesting is de kaars snel gedoofd en is een carrière van 8-10 jaar op het hoogste niveau het maximaal haalbare.

Conclusie


In 2024 is Van der Poel 28 (+/- de huidige leeftijdsklasse van Bardet en Sagan) en heeft hij gedaan wat hij altijd het liefste deed, met beperkte mentale moeheid of druk van buitenaf. Dit zal ervoor zorgen dat hij nog volop de tijd zal hebben om de hiaten in zijn wegpalmares zo goed mogelijk te vullen en hierin nog lang nieuwe doelen te stellen die hem blijven motiveren.

Vorig seizoen bewees ook dat Van der Poel zich kan richten op verschillende disciplines en toch kan meestrijden voor winst in de grootste wegklassiekers.

Van der Poel voedt zijn motivatie voortdurend en deze goesting en passie is uiteindelijk allesbepalend voor de uitbouw van een lange carrière, vraag dat maar aan Alejandro Valverde.


Bronartikels:

  • Facebookpagina
  • Instagram
  • Twitter

nieuwsbrief